Usulca...

Bir gece ansızın gelsen ya yanıma. Giriversen koynuma usulca. Nefesini hissetsem boynumda; rüya mı gerçek mi bilmeden sarılsam sana. Rüyaya uyanmak kadar usulca. Ruhlarımız dokunsa birbirine ellerimizin kenetlenmesiyle.

Ufka uzanan yemyeşil çayırlarda, ulu bir çınarın altında otursak rüyamızda. Ben yatsam senin kucağına sen okşasan saçlarımı. Fısıldasak hislerimizi birbirine. Senelerce otursak altında o ağacın, kuşlar eşlik etse tek bir ses olup söylediğimiz şarkılara. Bize elma uzatan yılanı umursamadan mutlu olsak cennetimizde.

Uyanmasak...

Masmavi göklerde uçsak elele. Şehirler görsek insanların koşuşturduğu. İzlesek amaçsız koşuşturmalarını. Gri yüzlerini incelesek, renklerin nereye gittiğini merak ederek. Bizde takip etsek o renkleri. Hayatın anlamının onlarda gizli olduğunu bilme sırrıyla.

Saklasak sırrımızı ıssız adada kazdığımız çok derin çukura. On bin kilit vursak o sandığa.

Acaba onca kilit saklarmı mutluluğumuzu kem gözlerden.

Titresen sen usulca camdan pervasızca gelen rüzgar yüzünden. Daha sıkı sarsam seni bilinçsizce; ısıtsam o rüzgarın dokunduğu yerleri.

Yavaşça açsak gözlerimizi sabah ezanı günü çağırırken. Uykuyla uyanıklık arasında seyretsek birlikte gün doğumunu... Sarılsak birbirimize sabah ayazına karşı. Baksan gözlerimin içine. Baksak birbirmize uyku mahmuru gözlerle...
Gerçekliğin griliğine çıkmadan son bir öpücük kondursan dudaklarıma sıcacık gülümsemen eşliğinde...


04.10.2010
Orkun Kocatürk

Fotoğraf için little-crazy -Steffi S- " http://little-crazy.deviantart.com/" teşekkürler...